loading...

مجله آموزشی موتوموسوی

بازدید : 11
شنبه 2 اسفند 1404 زمان : 15:50

یکی از گرون ترین تجهیزات محافظتی موتورسواری، شولدر فول گارد یا همون زره کاملی هست که قفسه سینه، شونه ها، پشت و بعضی وقتا بازوها رو هم میپوشونه. قیمت این تجهیز معمولا از ۳ میلیون تومان شروع میشه و میتونه تا بیش از ۱۵ میلیون تومان هم برسه. خیلی ها میپرسن که آیا واقعا ارزش این همه پول رو داره؟ نمیشه با یه کاپشن محافظ ساده یا چند تا پد جداگانه همین کار رو کرد؟ بیا ببینیم این تجهیز چه ویژگی هایی داره که قیمتش رو توجیه میکنه یا نمیکنه.

شولدر فول گارد دقیقا چیه؟

شولدر فول گارد یه سیستم محافظتی یکپارچه ست که قسمت های حیاتی بالاتنه رو میپوشونه. این شامل میشه:

محافظ قفسه سینه: یه پلیت سخت که جلوی قفسه سینه قرار میگیره و از دنده ها و قلب محافظت میکنه.

محافظ شونه: کاپ های سخت روی هر دو شونه که از کتف و استخون ترقوه محافظت میکنن.

محافظ پشت: یه پلیت بلند که از ستون فقرات و کمر محافظت میکنه.

محافظ بازو: بعضی مدل ها محافظ جداگانه برای قسمت بالایی بازوها هم دارن.

محافظ شکم: برخی مدل های پیشرفته تر حتی قسمت شکم رو هم میپوشونن.

همه این قطعات با هم متصلن و یه سیستم یکپارچه تشکیل میدن که با بند و چسب دور بدن بسته میشه.

برای خرید شولدر فول گارد به فروشگاه اکسسوری موتوموسوی مراجعه کنید.

چرا اینقدر گرونه؟

مواد پیشرفته: شولدر فول گارد از موادی ساخته میشه که هم باید سبک باشن، هم مقاوم، هم انعطاف پذیر:

  • پلاستیک های پلی اتیلن با چگالی بالا که ضربه پذیری بالایی دارن
  • کامپوزیت کربن فایبر که سبک ترین و مقاوم ترین موادن
  • فوم های جاذب انرژی با چگالی های مختلف که ضربه رو پخش میکنن
  • پارچه های مش تنفس پذیر با فناوری Coolmax یا Dri-FIT

طراحی ارگونومیک پیچیده: این محافظ باید طوری طراحی بشه که هم محافظت کامل ارائه بده، هم بتونی آزادانه حرکت کنی. این یعنی صدها ساعت طراحی و تست:

  • مفصل های چند محوره که با حرکات بدن هماهنگ میشن
  • قسمت های انعطاف پذیر بین محافظ های سخت
  • سیستم تهویه پیچیده با کانال های هوا
  • طراحی سه بعدی که با انحنای بدن سازگاره

تحقیق و توسعه گسترده: برندهای معتبر سال ها روی هر مدل کار میکنن:

  • تست ضربه توی آزمایشگاه
  • تست روی دامی های تصادف
  • استفاده توسط موتورسواران حرفه ای و دریافت بازخورد
  • بهبود مداوم طراحی

استانداردهای سخت گیرانه: باید استانداردهای اروپایی CE رو داشته باشه که خودش هزینه بر و زمان بره.

مقایسه با گزینه های ارزان تر

کاپشن محافظ ساده (۵۰۰ هزار تا ۱.۵ میلیون تومان): این کاپشن ها فقط چند تا پد فومی داخلشون دارن. محافظتشون خیلی محدوده و فقط از ساییدگی جلوگیری میکنن، نه از ضربه جدی.

پد جداگانه (هر کدوم ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان): میتونی پد سینه، شونه و پشت رو جداگانه بخری. مشکلش اینه که هماهنگ نیستن، ممکنه جابجا بشن، و فاصله بین پدها نقاط آسیب پذیر ایجاد میکنه.

شولدر فول گارد (۳ تا ۱۵ میلیون تومان): سیستم یکپارچه، محافظت کامل، جابجا نمیشه، استانداردهای بالا، راحتی بیشتر.

آیا واقعا لازمه؟

این بستگی به نوع موتورسواریت داره:

موتورسواری شهری معمولی: اگه فقط توی شهر با سرعت معمولی موتورسواری میکنی، شاید شولدر فول گارد بیش از حد باشه. یه کاپشن محافظ ساده یا چند تا پد جداگانه کافیه.

موتورسواری آفرود و کراس: اگه آفرود میری یا مسابقات کراس شرکت میکنی، شولدر فول گارد تقریبا ضروریه. سقوط ها خیلی شایعن و ممکنه با سنگ، درخت یا موتور برخورد کنی.

موتورسواری اندورو: برای اندورو هم خیلی کاربردیه چون مسیرها سخت و خطرناکن.

موتورسواری جاده ای پرسرعت: اگه با سرعت بالا توی جاده موتورسواری میکنی، بعضی موتورسواران ترجیح میدن شولدر گارد استفاده کنن، ولی اکثرا به کاپشن ایرویی با محافظ های استاندارد اکتفا میکنن.

یادگیری موتورسواری: اگه تازه شروع کردی و هنوز سقوط زیاد داری، شولدر گارد ارزشش رو داره.

مزایای واقعی شولدر فول گارد

محافظت یکپارچه: وقتی همه محافظ ها به هم متصلن، هیچ نقطه آسیب پذیری نداری. حتی اگه بیفتی و بچرخی، محافظ ها جابجا نمیشن.

راحتی بیشتر: برخلاف چند تا پد جداگانه که هرکدوم بند خودشون رو دارن و گاهی به هم میرسن، شولدر فول گارد یه سیستم یکپارچه ست که راحت تر پوشیده میشه.

توزیع وزن بهتر: وزن محافظ ها روی شونه ها و کمر توزیع میشه، نه اینکه فقط روی یه نقطه فشار بیاد.

تهویه مهندسی شده: سیستم تهویه طوری طراحی شده که هوا توی کانال های مشخص حرکت کنه و بدنت رو خنک نگه داره.

سازگاری با کوله: بعضی شولدر گاردها طوری طراحی شدن که میشه کوله یا Hydration Pack روشون بست.

معایب و محدودیت ها

قیمت بالا: این واضح ترین معیبشه. برای خیلی ها قیمتش خیلی بالاست و نمیتونن بخرنش.

گرمی توی تابستون: حتی با سیستم تهویه خوب، توی هوای خیلی گرم گرمه و عرق میکنی.

حجیم بودن: یه لایه اضافه به بدنت اضافه میشه که ممکنه اول عجیب و ناراحت کننده باشه.

نیاز به تنظیم: اولین بار که میخری، باید وقت بذاری تا تمام بندها و تنظیمات رو درست کنی.

نگهداری: باید بعد از هر بار استفاده تمیزش کنی و مراقب باشی که آسیب نبینه.

عمر محدود: بعد از چند سقوط جدی یا حتی بعد از چند سال استفاده عادی، باید عوضش کنی چون فوم های جاذب انرژی خاصیتشون رو از دست میدن.

نظر واقعی

از نظر من که سال هاست موتورسواری میکنم، شولدر فول گارد یکی از اون تجهیزاتیه که ارزشش بستگی به استفاده ات داره. اگه:

  • جدی آفرود یا کراس موتورسواری میکنی → حتما بخر
  • گاهی آفرود میری → یه مدل میان رده کافیه
  • فقط شهری موتورسواری میکنی → احتمالا لازمت نیست
  • بودجه محدودی داری → ترکیب پد شونه و زیره پشت گزینه عاقلانه تریه

بازدید : 12
شنبه 2 اسفند 1404 زمان : 11:45

دستکش کراسی یکی از اون تجهیزاتیه که با دستکش های موتورسواری معمولی خیلی فرق داره. خیلی ها فکر میکنن دستکش دستکشه و هرکدوم رو بزنی فرقی نمیکنه، ولی اگه یه بار با دستکش معمولی توی مسیر آفرود موتورسواری کرده باشی، میدونی که چقدر این فکر اشتباهه. دستکش کراسی برای شرایط خاص و سختی طراحی شده که با موتورسواری شهری یا جاده ای هیچ شباهتی نداره. بیا ببینیم چه چیزایی دستکش کراسی رو متفاوت میکنه.

چرا دستکش معمولی برای کراس کافی نیست؟

موتورسواری کراس با موتورسواری معمولی خیلی فرق داره. توی کراس مدام داری دستات رو جا به جا میکنی، موتور رو کنترل میکنی، بلند میشی، میشینی، وزنت رو جابجا میکنی. این یعنی دستات خیلی بیشتر از موتورسواری معمولی کار میکنن و فشار میبینن.

حرکات فیزیکی بیشتر: توی موتورسواری شهری یا جاده ای، دستات تقریبا توی یه حالت ثابت روی فرمون میمونن. ولی توی کراس مدام در حال حرکتن، کشش و فشار زیادی روشون وارد میشه.

تماس با موتور: توی کراس ممکنه دستات به قسمت های مختلف موتور بخوره، با شاخه درخت برخورد کنه، یا توی سقوط روی زمین خاکی یا سنگلاخی بیفته.

گرما و عرق: موتورسواری کراس یه ورزش پرتحرکه و خیلی عرق میکنی. دستکش های معمولی که برای تهویه کم طراحی شدن، خیلی زود خیس عرق میشن و دیگه قابل استفاده نیستن.

نیاز به گریپ بالا: چون موتور مدام تکون میخوره و دستات عرق میکنن، نیاز به گریپ خیلی بالایی روی دسته فرمون داری. دستکش های معمولی این گریپ رو ندارن.

برای خرید دستکش کراسی به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتو موسوی مراجعه کنید.

ویژگی های منحصر به فرد دستکش کراسی

سبکی و انعطاف پذیری: اولین چیزی که وقتی یه دستکش کراسی رو دستت میکنی متوجه میشی، سبکیشه. این دستکش ها از موادی ساخته میشن که هم سبکن هم انعطاف پذیر. معمولا از ترکیب پارچه های مش، چرم مصنوعی نازک و الیاف سنتتیک ساختن.

تهویه فوق العاده: دستکش کراسی پر از منفذ و مش هستش. پشت دست، بین انگشتان و حتی کف دست بخش هایی از پارچه مش دارن که هوا رو به راحتی رد میکنن. این باعث میشه دستات خنک بمونن و عرق نکنن.

گریپ سیلیکونی: کف دستکش کراسی پر از نقطه یا خط سیلیکونیه که گریپ خیلی بالایی ایجاد میکنه. حتی وقتی دستت عرق کرده یا دسته موتور خیسه، باز هم میتونی محکم نگهش داری.

محافظت حداقلی: برخلاف دستکش های موتورسواری معمولی که محافظ های سخت و لایه های ضخیم چرم دارن، دستکش کراسی محافظت خیلی کمتری داره. فقط روی بندهای انگشت ممکنه یه محافظ پلاستیکی نازک باشه.

بند مچ ساده: دستکش کراسی معمولا بند مچ خیلی ساده و سریعی داره، معمولا یه چسب ساده. چون قراره چندین بار در روز درش بیاری و بذاریش، نباید پیچیده باشه.

مقایسه با دستکش های دیگه

دستکش فول فیست یا جاده ای: این دستکش ها از چرم ضخیم گاو یا کانگورو ساختن، محافظ های کربنی یا فلزی دارن، وزنشون زیاده، تهویه محدودی دارن. برای سرعت بالا و محافظت در برابر ساییدگی جاده طراحی شدن.

دستکش شهری: ترکیبی از چرم و پارچه، محافظت متوسط، تهویه متوسط، راحتی خوب. برای رانندگی روزمره توی شهر مناسبن.

دستکش زمستانی: لایه های عایق دارن، ضدآبن، ضخیمن، تهویه ندارن. برای هوای سرد طراحی شدن.

دستکش کراسی: پارچه ای و سبک، بدون عایق، تهویه بالا، محافظت کم، گریپ بالا، انعطاف پذیری زیاد. فقط برای موتورسواری آفرود و کراس مناسبه.

دستکش کراسی

چرا محافظت کمه؟

ممکنه براتون سوال بشه که چرا دستکش کراسی محافظت کمی داره؟ جواب سادست: چون نیازی به محافظت زیاد نیست.

نوع سقوط متفاوته: وقتی توی جاده با سرعت بالا میفتی، ممکنه چند ده متر روی آسفالت بلغزی. ولی توی کراس، سقوط ها معمولا با سرعت کمتره و روی زمین خاکی یا گلی که نرم تره.

فداکاری برای عملکرد: موتورسوار کراس ترجیح میده دستکش سبک و راحتی داشته باشه که بتونه موتور رو کامل کنترل کنه، حتی اگه محافظتش کمتر باشه. چون کنترل بهتر یعنی سقوط کمتر.

استفاده از تجهیزات دیگه: موتورسوار کراس معمولا از زانو بند، آرنج بند، سینه بند و تجهیزات محافظتی دیگه استفاده میکنه که مهم ترین قسمت های بدن رو محافظت میکنن.

جنس و مواد ساخت

پارچه مش: قسمت اعظم دستکش از پارچه مش ساخته شده که سبک و تنفس پذیره. این پارچه معمولا از نایلون یا پلی استر بافته شده.

چرم مصنوعی یا Clarino: کف دست و قسمت هایی که بیشتر فرسوده میشن، از چرم مصنوعی مقاومی ساختن که به اندازه چرم طبیعی دوام داره ولی سبک تره و ارزون تره.

نئوپرن یا لایکرا: برای قسمت هایی که نیاز به انعطاف زیاد هست، مثل بین انگشتان یا مچ دست.

پلاستیک TPR: محافظ های نازک روی بندهای انگشت از پلاستیک انعطاف پذیر ساختن که سبکن و توی صورت برخورد انرژی رو جذب میکنن.

سیلیکون: روی کف دست برای گریپ استفاده میشه. بعضی دستکش ها نقطه های سیلیکونی دارن، بعضی ها خط های عمودی یا افقی.

طراحی و ساختار

انگشتان قبل خمیده: انگشتان دستکش کراسی کمی خمیدن، درست به شکلی که وقتی دستت روی فرمونه میگیری. این طراحی باعث میشه خستگی کمتر بشه.

دوخت تخت: دستکش های کراسی با دوخت تخت یا Flatlock دوخته میشن که برآمدگی ایجاد نمیکنه و تاول نمی زنه.

بدون لایه های اضافی: برخلاف دستکش های معمولی که چند لایه محافظ دارن، دستکش کراسی تک لایه یا حداکثر دو لایه ست تا حس لمس بالایی داشته باشه.

زبانه کشیدن: یه زبانه کوچیک بین انگشت شست و اشاره هست که کمک میکنه دستکش رو راحت تر از دست دربیاری.

چه موقع باید دستکش کراسی استفاده کرد؟

موتورسواری آفرود و کراس: استفاده اصلیش همینه. اگه روی مسیرهای خاکی، جنگلی، سنگلاخی یا مسابقات کراس موتورسواری میکنی، حتما باید از این نوع دستکش استفاده کنی.

تمرینات موتوکراس: حتی اگه فقط برای تمرین میری پیست، باز هم دستکش کراسی لازمه چون ساعت ها کار میکنی و نیاز به راحتی و تهویه بالا داری.

موتورسواری تابستانی شهری؟: بعضی موتورسوارها توی تابستون داغ از دستکش کراسی برای موتورسواری شهری استفاده میکنن چون خیلی راحتن و تهویه خوبی دارن. ولی باید بدونی که محافظتش خیلی کمه و توی سقوط روی آسفالت دستات رو محافظت نمیکنه.

نگهداری و عمر مفید

شستشو: دستکش کراسی رو میشه شست. بعد از هر چند بار استفاده با دست و آب سرد بشورش. نذار خشک شویی بره یا توی ماشین لباس شویی بذاریش.

خشک کردن: توی سایه خشکش کن. جلوی آفتاب یا بخاری باعث میشه پارچه مش خراب بشه.

عمر مفید کوتاه: دستکش کراسی نسبت به دستکش های معمولی عمر کوتاه تری داره. معمولا بعد از یه فصل استفاده مکرر، باید عوضش کنی. پارچه مش پاره میشه، سیلیکون ها کنده میشن و گریپ کم میشه.

تعویض منظم: بهتره هر فصل یه جفت جدید بخری، خصوصا اگه زیاد موتورسواری میکنی.

اشتباهات رایج

استفاده برای موتورسواری جاده ای: بزرگ ترین اشتباه اینه که دستکش کراسی رو برای موتورسواری جاده ای با سرعت بالا استفاده کنی. محافظتش کافی نیست.

خریدن سایز بزرگ تر: بعضی ها فکر میکنن دستکش بزرگ تر راحت تره. ولی دستکش کراسی باید دقیقا روی دستت بشینه تا گریپ خوب داشته باشی.

انتظار دوام بالا: دستکش کراسی یه تجهیز مصرفیه که عمر کوتاهی داره. نباید انتظار داشته باشی سال ها دوام بیاره.

نشستن با دستکش: بعضی ها وقتی استراحت میکنن دستکشاشون رو در نمیارن. این باعث میشه دستکش خیس عرق بشه و زودتر خراب بشه.

دستکش کراسی یه تجهیز تخصصیه که فقط برای یه کار طراحی شده: موتورسواری آفرود و کراس. اگه برای همین کار ازش استفاده کنی، بهترین دستکش ممکنه. ولی اگه برای کار دیگه ای بخوایش، نه محافظت کافی داره، نه دوام لازم رو. پس مطمئن شو که دستکش مناسب رو برای کار مناسب انتخاب میکنی.

بازدید : 3
پنجشنبه 30 بهمن 1404 زمان : 13:22

یکی از آزاردهنده ترین مشکلاتی که موتورسواران با عینک موتور سواری دارن، مه گرفتن یا بخار کردن لنزه.

تصور کن داری با سرعت حرکت میکنی و یه دفعه عینک موتور سواریت مه میگیره و دیگه نمیتونی درست ببینی. این مشکل نه تنها آزاردهنده ست بلکه خطرناکم هست.

خبر خوبه اینه که راه حل های مختلفی برای جلوگیری از مه گرفتن عینک موتور سواری وجود داره. بیا ببینیم چرا اصلا عینک موتور سواری مه میگیره و چطور میشه جلوش رو گرفت.

چرا عینک موتور موتور سواری مه میگیره؟

مه گرفتن عینک موتور سواری یه پدیده فیزیکی سادست. وقتی هوای گرم و مرطوب با سطح سرد لنز برخورد میکنه، رطوبت روی لنز میشینه و قطرات ریز آب تشکیل میده که همون مه هستش. توی موتورسواری این اتفاق توی چند شرایط مختلف میفته:

تنفس داخل کلاه: وقتی کلاه تمام صورت سرته و عینک موتور سواری هم میزنی، هوای گرم و مرطوب تنفست از زیر عینک موتور سواری بالا میاد و به لنز سرد برخورد میکنه.

تغییر دمای ناگهانی: مثلا وقتی از هوای گرم داخل خونه میای بیرون به هوای سرد، یا وقتی از مسیر آفتابی میری زیر سایه.

عرق کردن: وقتی عرق میکنی، رطوبت اطراف صورتت زیاد میشه و همین باعث مه گرفتن عینک موتور سواری میشه.

هوای بارونی یا مرطوب: توی روزهای بارونی یا مه آلود، رطوبت هوا خیلی بالاست و عینک موتور سواری راحت تر مه میگیره.

سرعت پایین یا توقف: وقتی با سرعت حرکت میکنی، جریان هوا باعث میشه عینک موتور سواری خنک نشه و مه نگیره. ولی وقتی میایستی یا آروم میری، جریان هوا قطع میشه و عینک موتور سواری مه میگیره.

برای خرید عینک موتور سواری به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتوموسوی مراجعه کنید.

راه حل های فیزیکی و طراحی

استفاده از عینک موتور سواری با سیستم تهویه: بهترین عینک موتور سواری های موتورسواری سیستم تهویه دارن که جریان هوا رو تنظیم میکنه. این عینک موتور سواری ها منافذ کوچیکی بالا و پایین لنز دارن که هوا رو به گردش در میارن ولی گرد و خاک نمیذارن وارد بشه.

عینک موتور سواری دو لایه: یکی از موثرترین راه حل ها استفاده از عینک موتور سواری دو لایه ست. این عینک موتور سواری ها دو لنز دارن که بین اونها یه فاصله هوا هست، درست مثل پنجره های دو جداره. لنز داخلی گرمه و لنز خارجی سرد، پس مه روی لنز داخلی تشکیل نمیشه.

تنظیم فاصله عینک موتور سواری از صورت: بعضی عینک موتور سواری ها امکان تنظیم فاصله از صورت رو دارن. اگه فاصله کمی بیشتر باشه، جریان هوای بیشتری پشت لنز ایجاد میشه و مه کمتر میگیره.

استفاده از فوم با تخلخل بالا: فوم اطراف عینک موتور سواری نقش مهمی توی جلوگیری از مه گرفتن داره. فوم هایی که تخلخل بالا دارن، اجازه میدن هوا عبور کنه ولی گرد و خاک رو نمیذارن وارد بشه.

محلول های ضد مه

اسپری های ضد مه: این محلول ها رو روی لنز اسپری میکنی و با یه دستمال نرم پخشش میکنی. یه لایه نازک روی لنز ایجاد میکنن که از تشکیل قطرات آب جلوگیری میکنه. اثرشون معمولا چند ساعت تا یه روز دوام میاره.

ژل ضد مه: این ژل ها غلیظ تر از اسپری ان و دوام بیشتری دارن. یه مقدار کم روی لنز میمالی و پخشش میکنی. اثرشون میتونه چند روز دوام داشته باشه.

دستمال های ضد مه: این دستمال های یکبار مصرف مواد ضد مه دارن. یکی رو از بسته در میاری و روی لنز میکشی. راحتن و میشه همیشه چند تا توی جیب داشت.

محلول خانگی: بعضی ها از مواد خانگی مثل مایع ظرف شویی یا خمیر دندون استفاده میکنن. یه قطره مایع ظرف شویی رو با آب رقیق میکنن و روی لنز میمالن. این روش کار میکنه ولی ممکنه لنز رو خراب کنه پس توصیه نمیشه.

تکنیک های استفاده صحیح

گرم کردن لنز قبل استفاده: یه ترفند ساده اینه که قبل از موتورسواری، عینک موتور سواری رو کمی گرم کنی. میتونی لنز رو نزدیک بدنت نگه داری یا حتی یه لحظه نفست رو روش بدی و سریع پاکش کنی. لنز گرم کمتر مه میگیره.

جلوگیری از تنفس به سمت بالا: یکی از دلایل اصلی مه گرفتن، هوای تنفس توی کلاهه که از زیر عینک موتور سواری بالا میاد. سعی کن وقتی نفس میکشی، هوا از دهنت بیرون بیاد نه از بینی، یا اگه کلاه تمام صورت داری، ماسک موتورسواری بزن که هوای تنفست رو مستقیم بیرون هدایت کنه.

تنظیم بند عینک موتور سواری: اگه عینک موتور سواری خیلی محکم باشه، جریان هوا قطع میشه. کمی شل ترش کن تا هوا بتونه گردش کنه، ولی نه اونقدر شل که از جاش کنده بشه.

باز کردن منافذ تهویه کلاه: اگه کلاهت منفذ تهویه داره، همیشه بازشون نگه دار. جریان هوای بیشتر توی کلاه باعث میشه رطوبت کمتر بشه.

برداشتن موقت عینک موتور سواری: اگه عینک موتور سواریت مه گرفت و داری میایستی، یه لحظه عینک موتور سواری رو بردار تا هوا بگیره و مه از بین بره. البته این کار رو فقط وقتی ایستادی انجام بده، نه توی حین حرکت.

عینک موتور سواری

لوازم کمکی

ماسک موتورسواری: این ماسک ها دهن و بینی رو میپوشونن و یه دریچه دارن که هوای تنفس رو به سمت پایین یا کناره ها هدایت میکنه، نه به سمت بالا. استفاده ازش خیلی توی جلوگیری از مه گرفتن کمک میکنه.

بالاکلاوا با دریچه تنفس: بعضی بالاکلاواها دریچه تنفس دارن که مسیر هوا رو تغییر میده و نمیذاره به سمت عینک موتور سواری بیاد.

سیستم پین لاک: این سیستم یه لنز اضافه داخلی داره که با پین به لنز اصلی وصل میشه و بین دو لنز فاصله هوا ایجاد میکنه. موثرترین راه جلوگیری از مه گرفتنه ولی فقط برای شیلد کلاه کار میکنه، نه عینک موتور سواری های معمولی.

دستگاه گرم کننده لنز: بعضی عینک موتور سواری های حرفه ای یه سیستم گرمایش باتری خور دارن که لنز رو کمی گرم نگه میداره و نمیذاره مه بگیره. البته این مدل ها خیلی گرونن.

اشتباهات رایج

دست زدن به لنز: هیچ وقت با دست کثیف یا دستکش به لنز دست نزن. چربی و کثیفی روی لنز باعث میشه مه راحت تر بگیره.

استفاده از پارچه نامناسب: برای تمیز کردن لنز حتما از دستمال میکروفایبر استفاده کن. دستمال کاغذی یا پارچه های معمولی لنز رو خش میندازن.

پاک نکردن منظم: لنزی که کثیفه یا لایه چربی روش داره، راحت تر مه میگیره. هر چند روز یک بار عینک موتور سواریت رو با آب و صابون ملایم بشور.

استفاده بیش از حد از محلول ضد مه: بعضی ها فکر میکنن هرچی بیشتر محلول بزنن، بهتره. ولی استفاده زیاد باعث میشه یه لایه کدر روی لنز ایجاد بشه.

گذاشتن عینک موتور سواری جلوی بخاری یا آفتاب: این کار پوشش های روی لنز رو خراب میکنه و بعدش عینک موتور سواری راحت تر مه میگیره.

راه حل ها برای شرایط خاص

موتورسواری زمستانی: توی هوای خیلی سرد، مه گرفتن خیلی بیشتره. بهترین راه ترکیب چند تا روشه: عینک موتور سواری دو لایه، محلول ضد مه، و ماسک با دریچه تنفس.

موتورسواری بارونی: وقتی باران میباره، علاوه بر مه، قطرات آب هم روی لنز میشینن. محلول های آب گریز به همراه محلول ضد مه خیلی کمک میکنن.

موتورسواری کوهستانی: وقتی از ارتفاع پایین میری بالا یا بالعکس، دما خیلی تغییر میکنه و عینک موتور سواری مه میگیره. بهتره یه جفت عینک موتور سواری اضافه همراه داشته باشی.

موتورسواری در مه: توی هوای مه آلود، استفاده از لنز زرد یا نارنجی به همراه محلول ضد مه بهترین ترکیبه. این رنگ ها کنتراست رو بالا میبرن.

نگهداری طولانی مدت

شستشوی منظم: هر هفته یک بار عینک موتور سواریت رو با آب ولرم و صابون ملایم بشور. چربی و گرد و خاک رو کامل پاک کن.

خشک کردن درست: بعد از شستشو، عینک موتور سواری رو با دستمال میکروفایبر خشک کن. هوا خشک کردن باعث لکه میشه.

نگهداری در کیف: همیشه عینک موتور سواری رو توی کیف محافظش نگه دار. گرد و خاک و خراش روی لنز باعث میشه راحت تر مه بگیره.

تعویض پوشش ضد مه: بعد از چند ماه استفاده، پوشش ضد مه از بین میره. باید دوباره محلول بزنی یا اگه عینک موتور سواری لنز تعویضی داره، لنزش رو عوض کنی.

مه گرفتن عینک موتور سواری یکی از آزاردهنده ترین مشکلات موتورسواریه، ولی خوشبختانه با ترکیب روش های مختلف میشه تقریبا کاملا جلوش رو گرفت. مهم ترین نکته اینه که فقط به یه روش تکیه نکنی. ترکیب عینک موتور سواری خوب با سیستم تهویه، استفاده از محلول ضد مه، تکنیک های درست تنفس و نگهداری صحیح، همه با هم باعث میشن که دیگه مشکل مه نداشته باشی.

بازدید : 14
پنجشنبه 30 بهمن 1404 زمان : 11:11

هندگارد یا محافظ دست یکی از اون لوازم جانبیه که خیلی ها میخرن و خودشون نصبش میکنن، ولی به خاطر نصب نادرست، یا اصلا از کارایی کاملش استفاده نمیکنن یا حتی مشکل ساز میشه. یه هندگارد درست نصب شده میتونه دست هات رو از شاخه درخت، سنگریزه، باد سرد و حتی توی سقوط محافظت کنه. ولی یه نصب اشتباه میتونه باعث بشه دسته فرمون خوب کار نکنه یا هندگارد توی اولین برخورد بشکنه. بیا ببینیم چطور باید هندگارد رو درست نصب و تنظیم کرد.

قبل از نصب چی ها رو باید چک کنی؟

قبل از اینکه دست به کار بشی، چند تا نکته مهم هست که باید بررسی کنی:

سازگاری با موتور: همه هندگاردها با همه موتورها سازگار نیستن. قطر دسته فرمون موتورهای مختلف فرق میکنه. معمولا سه سایز داریم:

  • دسته ۷/۸ اینچ (۲۲ میلی متر): برای موتورهای استاندارد و کروزر
  • دسته ۱ اینچ (۲۵.۴ میلی متر): برای موتورهای تورینگ و برخی ادونچرها
  • دسته ۱ و ۱/۸ اینچ (۲۸.۶ میلی متر): برای موتورهای سنگین و هارلی

بررسی محل نصب: ببین روی دسته فرمونت فضای کافی برای نصب هست یا نه. باید بین دسته کلاچ/ترمز و جای نصب هندگارد فاصله کافی باشه.

ابزار مورد نیاز: معمولا به این ابزارها نیاز داری:

  • آچار آلن سایز ۴ یا ۵ (بسته به برند)
  • پیچ گوشتی
  • آچار باکس ۱۰ یا ۱۲
  • چسب قفل کننده دنده (اختیاری ولی توصیه میشه)

خوندن دستورالعمل: هر برند روش خاص خودش رو داره. حتما دفترچه راهنما رو یه بار کامل بخون قبل شروع کار.

برای خرید هندگارد به فروشگاه لوازم موتورسیکلت موتوموسوی مراجعه کنید.

مراحل نصب پایه هندگارد

مرحله اول - باز کردن قطعات اضافی: اگه روی دسته فرمونت وزنه یا پلاگ انتهایی نصبه، اول باید اونا رو باز کنی. این وزنه ها معمولا با یه پیچ آلن وسط نگهداشته میشن.

مرحله دوم - آماده سازی پایه نصب: هندگاردها یه پایه فلزی دارن که باید داخل انتهای دسته فرمون فرو بره. این پایه معمولا یه پیچ انبساطی داره که وقتی سفت میشه، داخل دسته باز میشه و قفل میکنه.

مرحله سوم - فرو بردن پایه: پایه رو به آرومی داخل دسته فرمون فرو کن. باید کاملا صاف و مستقیم باشه. اگه کج باشه، هندگارد هم کج نصب میشه.

مرحله چهارم - تنظیم زاویه اولیه: قبل از سفت کردن کامل، زاویه هندگارد رو تنظیم کن. معمولا باید موازی زمین باشه یا کمی به سمت بالا.

مرحله پنجم - سفت کردن پیچ انبساطی: با آچار آلن پیچ داخلی رو سفت کن. این پیچ باعث میشه پایه داخل دسته باز بشه و محکم بگیره. نیرو زیادی بذار ولی نه اونقدر که پیچ رو خراب کنی.

تنظیم زاویه و موقعیت

این مرحله خیلی مهمه و اکثر مردم اشتباه انجامش میدن:

زاویه افقی: هندگارد باید طوری تنظیم بشه که وقتی دستات روی فرمونه، کاملا پشت دستات رو بپوشونه. اگه خیلی به سمت داخل باشه، از کنارها محافظت نمیکنه. اگه خیلی بیرون باشه، وقتی دستت رو جا به جا میکنی، به هندگارد میخوره.

زاویه عمودی: بعضی ها هندگارد رو اشتباهی به سمت پایین تنظیم میکنن. این کار باعث میشه که محافظت از بالا کم بشه. بهترین حالت اینه که هندگارد موازی زمین باشه یا حداکثر ۱۰ درجه به سمت بالا.

فاصله از دسته: هندگارد نباید خیلی نزدیک به دسته فرمون باشه چون وقتی دستت رو میذاری روی فرمون، جا کم میاری. ولی نباید خیلی دورم باشه که فایده ای نداشته باشه. فاصله ایده آل حدود ۲ تا ۳ سانتی متره.

هندگارد

اشتباهات رایج در نصب

سفت نکردن کافی: یکی از رایج ترین اشتباها اینه که پیچ انبساطی رو به اندازه کافی سفت نمیکنن. نتیجه اش میشه که بعد از چند روز هندگارد شل میشه و میچرخه.

سفت کردن بیش از حد: از طرف دیگه، اگه خیلی سفت کنی، ممکنه دسته فرمون رو از داخل خراب کنی یا پیچ رو بشکونی.

نصب کج: اگه پایه کج فرو بره، هندگارد هم کج نصب میشه. این باعث میشه که یه طرف محافظت خوبی ارائه بده ولی طرف دیگه نه.

فراموش کردن واشر: بعضی هندگاردها واشر یا حلقه لاستیکی دارن که باید بین پایه و دسته فرمون قرار بگیره. فراموش کردنش باعث لقی میشه.

نصب برعکس: بعضی ها هندگارد چپ و راست رو با هم اشتباه میگیرن. حتما علامت گذاری رو چک کن.

تست بعد از نصب

بعد از نصب، حتما این موارد رو چک کن:

محکم بودن: هندگارد رو با دست تکون بده. نباید هیچ حرکتی داشته باشه. اگه حتی کمی شله، باید دوباره سفتش کنی.

تداخل با قطعات دیگه: فرمون رو کاملا به چپ و راست بچرخون. ببین هندگارد به کارتل، باک بنزین، فندر یا هر چیز دیگه ای برخورد نمیکنه.

راحتی دست: بشین روی موتور و دستات رو روی فرمون بذار. ببین آیا هندگارد مزاحم راحتیته یا نه. باید بتونی به راحتی دسته کلاچ و ترمز رو بگیری.

دید آینه: اگه آینه های موتورت روی دسته فرمونن، مطمئن شو که هندگارد دید آینه رو نگرفته.

نصب انواع مختلف هندگارد

هندگارد ساده پلاستیکی: این نوع فقط یه پیچ انبساطی داره و نصبش خیلی سادست. ولی محافظتش هم محدوده.

هندگارد آلومینیومی با پایه فلزی: این نوع دو قسمت داره: پایه فلزی که داخل دسته فرمون میره و قسمت محافظ که به پایه پیچ میشه. نصبش کمی پیچیده تره ولی محکم تره.

هندگارد ضربه گیر دار: این نوع یه سیستم جذب ضربه داره که باید دقت بیشتری توی نصبش به خرج داد. قسمت جذب کننده نباید خیلی سفت بسته بشه چون باید توی ضربه بتونه حرکت کنه.

هندگارد چند تکه: بعضی هندگاردها چند تکه ان و باید اول سوار هم بشن. ترتیب نصب قطعات رو از دفترچه راهنما دنبال کن.

تنظیمات بعد از اولین سفر

بعد از اولین بار موتورسواری، حتما دوباره پیچ ها رو چک کن:

سفت کردن مجدد: معمولا بعد از ۵۰-۱۰۰ کیلومتر اول، پیچ ها کمی شل میشن. این طبیعیه و باید دوباره سفتشون کنی.

تنظیم زاویه: شاید بعد از استفاده واقعی متوجه بشی که زاویه نیاز به تغییر داره. برای تغییر زاویه، کافیه پیچ رو کمی شل کنی، هندگارد رو تنظیم کنی و دوباره سفتش کنی.

نگهداری و چک کردن دوره ای

هر ماه یک بار: پیچ های هندگارد رو چک کن ببین شل نشدن. اگه شل شدن، سفتشون کن.

بعد از سقوط یا برخورد: اگه موتور افتاد یا هندگارد برخورد کرد، حتما چک کن ببین پایه خم یا شکسته نشده. یه برخورد ممکنه بدون اینکه متوجه بشی، پایه رو ضعیف کرده باشه.

تمیز کردن: گرد و خاک و گل رو از هندگارد پاک کن. این مواد ممکنه به مفصل ها آسیب برسونن.

نصب لوازم جانبی روی هندگارد

بعضی هندگاردها امکان نصب لوازم جانبی رو دارن:

دسته کمکی: بعضی هندگاردها امکان نصب دسته کمکی برای مسافر رو دارن. این دسته باید محکم نصب بشه و وزن مسافر رو تحمل کنه.

برف پاک کن: برای موتورسواری زمستانی، میشه یه برف پاک کن روی هندگارد نصب کرد. مطمئن شو که وزن اضافه باعث نشه هندگارد شل بشه.

نورافکن اضافی: بعضی موتورسواران نورافکن کمکی روی هندگارد نصب میکنن. حواست باشه که سیم کشی درست انجام بشه و پایه هندگارد وزن اضافه رو تحمل کنه.

نصب درست هندگارد فقط چند دقیقه وقت میگیره، ولی اگه اشتباه انجام بشه، ممکنه مشکلات زیادی ایجاد کنه. از شل شدن مدام گرفته تا برخورد با قطعات دیگه یا حتی افتادن هندگارد توی حین حرکت. پس ارزشش رو داره که یه بار درست و حسابی نصبش کنی و بعد هر چند وقت یک بار چک کنی که همه چی سر جاشه.

بازدید : 8
چهارشنبه 29 بهمن 1404 زمان : 13:27

یکی از سوالاتی که موتورسواران زیاد میپرسن اینه که چرا کلاه کاسکت ادونچر نسبت به کلاه های دیگه مثل فول فیست یا فلیپ آپ قیمت بالاتری داره؟ یه کلاه ادونچر معمولی میتونه تا بیش از ۲۰ میلیون تومان هم برسه، در حالی که یه کلاه فول فیست خوب رو میشه با ۲ تا ۳ میلیون تومان خرید. این تفاوت قیمت به خاطر چیه؟ بیا ببینیم چه چیزایی باعث میشه کلاه ادونچر اینقدر گرون باشه.

پیچیدگی طراحی و ساخت

کلاه ادونچر پیچیده ترین نوع کلاه موتورسواریه که تولید میشه. این کلاه باید همزمان ویژگی های چند نوع کلاه مختلف رو داشته باشه:

چند کاربردی بودن: کلاه ادونچر باید هم برای موتورسواری جاده ای مناسب باشه، هم برای آفرود. این یعنی باید چانه بند بلند مثل کلاه کراسی داشته باشه، در عین حال امکان نصب شیلد مثل کلاه فول فیست رو هم بده.

مکانیزم شیلد: برخلاف کلاه فول فیست که شیلدش ثابته، کلاه ادونچر باید مکانیزمی داشته باشه که شیلد رو کاملا بالا ببره و پشت سر قفل کنه. این مکانیزم باید هم محکم باشه، هم سبک، هم در هر شرایطی کار کنه.

سیستم تهویه پیشرفته: چون کلاه ادونچر توی شرایط مختلف استفاده میشه، باید سیستم تهویه قوی تری نسبت به کلاه های معمولی داشته باشه. این یعنی منافذ بیشتر، کانال های هوای پیچیده تر و طراحی آیرودینامیک بهتر.

وزن مناسب: باید سبک باشه که برای سفرهای طولانی خسته کننده نباشه، ولی در عین حال محکم و ایمن. تعادل بین این دو خیلی سخته و نیاز به مواد گرون تر داره.

برای خرید کلاه کاسکت ادونچر با قیمت مناسب و رقابتی به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتوموسوی مراجعه کن.

مواد ساخت باکیفیت تر

پوسته کامپوزیت چند لایه: کلاه های ادونچر معمولا از ترکیب کربن، فایبرگلاس و کولار ساخته میشن. این ترکیب هم سبکیه هم مقاومت بالا. یه پوسته کربن تمام خالص میتونه چند برابر گرون تر از پلی کربنات معمولی باشه.

چانه بند تقویت شده: چانه بند کلاه ادونچر بلندتر و برجسته تره، پس نیاز به تقویت بیشتری داره. این بخش باید در برابر ضربه مستقیم مقاومت کنه و به راحتی نشکنه.

شیلد چند منظوره: شیلدهای کلاه ادونچر معمولا ضخیم تر و مقاوم ترن چون هم باید در برابر سنگریزه های آفرود مقاومت کنن، هم وضوح بالایی برای سرعت جاده ای داشته باشن. بعضی مدل ها شیلد دو لایه دارن که قیمتشون رو بالا میبره.

سیستم های اضافی

آماده برای اینترکام: اکثر کلاه های ادونچر از کارخونه آماده نصب سیستم ارتباطی هستن. این یعنی جای مخصوص اسپیکر، میکروفون و باتری که همه باید از قبل طراحی و تعبیه بشن.

پیک آفتاب گیر: قسمت بالای کلاه که مثل کلاه های کراسیه و از آفتاب و باران محافظت میکنه. این پیک باید طوری طراحی بشه که توی سرعت بالا باد نگیره و کلاه رو تکون نده.

سیستم پین لاک: بیشتر کلاه های ادونچر از کارخونه سیستم پین لاک دارن که یه لنز اضافه داخل شیلد نصب میشه و از بخار گرفتن جلوگیری میکنه. این سیستم هزینه بر و پیچیده ست.

شیلد داخلی آفتابی: خیلی از کلاه های ادونچر یه شیلد دودی داخلی دارن که با یه دکمه بالا و پایین میشه. این مکانیزم اضافه هزینه تولید رو بالا میبره.

تحقیق و توسعه

برندهای معتبر کلاه ادونچر مثل Shoei، Arai، Schuberth و BMW سال ها روی هر مدل تحقیق میکنن:

تونل باد: کلاه رو توی تونل باد تست میکنن تا آیرودینامیکش رو بهینه کنن. این تست ها هزینه بر و زمان برن.

تست ایمنی: علاوه بر استانداردهای اجباری، برندهای خوب تست های اضافی انجام میدن که از سطح ایمنی مطمئن بشن.

طراحی ارگونومیک: شکل داخلی کلاه باید با اکثر شکل های سر سازگار باشه. این نیاز به مطالعه روی صدها نمونه مختلف داره.

تست میدانی: کلاه رو به موتورسوارهای حرفه ای میدن که توی شرایط واقعی امتحانش کنن و بازخوردشون رو بررسی میکنن.

تمام این تحقیقات هزینه داره که روی قیمت نهایی تأثیر میذاره.

کلاه کاسکت ادونچر

کیفیت ساخت و کنترل دقیق

تولید دستی: خیلی از کلاه های ادونچر درجه یک هنوز به صورت دستی یا نیمه دستی ساخته میشن. کلاه های Arai به طور کامل دست ساز هستن و هر کلاه توسط چند نفر کنترل میشه.

کنترل کیفیت سخت گیرانه: هر کلاه چندین مرحله بازرسی رو پشت سر میذاره. اگه کوچک ترین نقصی پیدا بشه، کلاه دور ریخته میشه نه اینکه با تخفیف فروخته بشه.

قطعات یدکی استاندارد: برندهای خوب تضمین میکنن که قطعات یدکی مثل شیلد، فوم داخلی و بندها سال ها در دسترس باشن. این یعنی باید انبار نگهداری و سیستم توزیع داشته باشن.

فناوری های ایمنی پیشرفته

سیستم MIPS: بعضی کلاه های ادونچر جدید سیستم MIPS دارن که یه لایه لغزنده داخل کلاهه و از آسیب چرخشی مغز جلوگیری میکنه. این فناوری هزینه بر و پیچیده ست.

لایه جاذب انرژی چند چگالی: به جای یه لایه فوم یکنواخت، از فوم هایی با چگالی های مختلف استفاده میشه که انرژی ضربه رو بهتر جذب میکنن.

نقاط شکست کنترل شده: قسمت هایی از کلاه طوری طراحی شدن که در صورت ضربه خیلی شدید، به جای اینکه کل کلاه له بشه، فقط اون نقاط بشکنن و انرژی رو جذب کنن.

سیستم صوتی و ارتباطی

عایق بندی صدا: کلاه های ادونچر معمولا عایق بندی صوتی بهتری دارن چون قراره ساعت ها سرت باشه. لایه های عایق اضافه هزینه رو بالا میبرن.

آمادگی بلوتوث: جای مخصوص برای نصب سیستم های ارتباطی بدون اینکه کلاه کلفت بشه یا راحتی کم بشه.

مقایسه با کلاه های دیگه

کلاه فول فیست: طراحی ساده تره، شیلد ثابته، چانه بند کوتاه تره، پیک نداره، سیستم تهویه ساده تره.

کلاه کراسی: پیچیدگی کمتری داره، شیلد نداره، وزن کمتره، برای استفاده تخصصی.

کلاه ادونچر: ترکیبی از همه ویژگی ها، پیچیدگی بالا، مواد گرون تر، چند کاربردی.

آیا ارزش قیمتش رو داره؟

اگه فقط توی شهر موتورسواری میکنی و گاهی یه سفر جاده ای میری، شاید کلاه ادونچر برات over-kill باشه. ولی اگه:

  • هم جاده ای موتورسواری میکنی هم آفرود میری
  • سفرهای طولانی و چند روزه میری
  • توی شرایط آب و هوایی مختلف موتورسواری میکنی
  • به تنوع و راحتی اهمیت میدی
  • یه کلاه میخوای که همه کاره باشه

در این صورت قیمت بالاتر کلاه ادونچر کاملا توجیه پذیره. در واقع داری برای چند تا کلاه مختلف پول میدی که توی یه کلاه جمع شدن.

قیمت بالای کلاه ادونچر نتیجه ترکیب پیچیدگی طراحی، مواد باکیفیت، فناوری های پیشرفته، تحقیق و توسعه گسترده و کنترل کیفیت دقیقه. وقتی یه کلاه ادونچر میخری، در واقع داری چندین کلاه مختلف رو با هم میخری که همه توی یکی جمع شدن. اگه واقعا به این چند کاربردی بودن نیاز داری، این سرمایه گذاری ارزشش رو داره.

بازدید : 4
سه شنبه 28 بهمن 1404 زمان : 10:25

خیلی ها فکر میکنن میشه با یه عینک آفتابی معمولی یا حتی عینک ورزشی موتورسواری کرد، ولی عینک موتورسواری ویژگی های خاصی داره که اونو از بقیه عینک ها جدا میکنه. این تفاوت ها فقط برای ظاهر نیستن، بلکه مستقیم روی ایمنی و راحتی موتورسوار تأثیر میذارن. بیا ببینیم چه چیزایی عینک موتورسواری رو متفاوت میکنه.

چرا عینک آفتابی معمولی کافی نیست؟

وقتی با موتور حرکت میکنی، چشمات در معرض شرایطی قرار میگیرن که توی زندگی عادی اصلا تجربه نمیکنی. باد شدید، حشرات پرنده، سنگریزه های پرتاب شده از جاده، تغییرات شدید نور و حتی فشار هوا همه روی چشمات تأثیر میذارن.

مقاومت در برابر ضربه: عینک های آفتابی معمولی از شیشه یا پلاستیک های معمولی ساختن که با یه ضربه کوچیک میشکنن. عینک موتورسواری باید از مواد ضدضربه ای مثل پلی کربنات ساخته بشه که حتی اگه سنگریزه ای باهاش برخورد کنه، نشکنه و تیکه تیکه نشه.

محافظت جانبی: عینک های معمولی فقط از جلو محافظت میکنن، ولی وقتی موتورسواری میکنی، باد و گرد و خاک از کنارها هم میتونن وارد بشن. عینک موتورسواری طراحی منحنی شکلی داره که دور چشم رو کامل میپوشونه.

سیستم تهویه: وقتی توی هوای گرم موتورسواری میکنی یا کلاه تمام صورت سرته، عینک معمولی بخار میگیره و دیدت رو مسدود میکنه. عینک موتورسواری سیستم تهویه داره که جریان هوا رو تنظیم میکنه.

چسبیدن به صورت: عینک های معمولی با اولین تکون سر یا سرعت بالا از جاشون جابجا میشن یا میفتن. عینک موتورسواری بند محکم و طراحی ارگونومیک داره که سر جاش میمونه.

برای خرید عینک موتور سواری به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتوموسوی مراجعه کنید.

تفاوت با عینک های ورزشی

ممکنه فکر کنی عینک های ورزشی که برای دوچرخه سواری یا اسکی استفاده میشه میتونن جایگزین عینک موتورسواری بشن، ولی اینا هم تفاوت های اساسی دارن:

سرعت و فشار باد: دوچرخه سواران حداکثر با ۵۰-۶۰ کیلومتر حرکت میکنن، ولی موتورسواران با سرعت های بالاتر. این یعنی فشار باد روی عینک خیلی بیشتره و عینک باید مقاومت بیشتری داشته باشه.

نوع خطرات: دوچرخه سوار با گرد و خاک و آفتاب مواجهه، ولی موتورسوار با حشرات پرنده، سنگریزه ها و اجسام خطرناک تری روبروئه که با سرعت بالا پرتاب میشن.

سازگاری با کلاه: عینک موتورسواری باید با کلاه کاسکت سازگار باشه و زیر لبه کلاه جا بگیره. عینک های ورزشی این طراحی رو ندارن.

استانداردهای ایمنی: عینک موتورسواری باید استانداردهای خاصی رو داشته باشه که برای تحمل ضربات شدیدتر طراحی شدن.

ویژگی های فنی عینک موتورسواری

لنزهای پلی کربنات: این ماده سبک و فوق العاده مقاومه. حدود ۱۰ برابر قوی تر از پلاستیک معمولیه و در برابر ضربه نمیشکنه.

پوشش ضد خش: سطح لنز پوشش سختی داره که از خراشیده شدن جلوگیری میکنه. عینک های معمولی بعد از چند بار استفاده پر از خط و خش میشن.

پوشش ضد بخار: یه لایه شیمیایی روی لنز که از بخار گرفتن جلوگیری میکنه. بعضی عینک ها حتی سیستم دو لایه دارن که هوا بین دو لایه به گردش در میاد.

محافظت UV400: تمام اشعه های ماورابنفش تا طول موج ۴۰۰ نانومتر رو فیلتر میکنه. این خیلی مهمه چون موتورسواران ساعت ها در معرض آفتاب هستن.

فریم انعطاف پذیر: از موادی ساخته شده که در برابر ضربه خم میشه ولی نمیشکنه. معمولا از پلاستیک های مخصوص یا آلیاژهای سبک استفاده میشه.

لایه ضد مه: برخلاف عینک های معمولی که توی هوای سرد یا مرطوب مه میگیرن، عینک موتورسواری لایه خاصی داره که رطوبت رو پخش میکنه.

عینک موتور سواری

طراحی و ساختار متفاوت

پوشش دور چشم: عینک موتورسواری معمولا یه فوم نرم دور فریم داره که دور چشم رو میپوشونه و فاصله ای برای ورود باد یا گرد و خاک نمیذاره.

بند قابل تنظیم: برخلاف عینک های معمولی که دسته دارن، عینک موتورسواری یه بند کشسان قابل تنظیم داره که دور سر یا روی کلاه بسته میشه.

سیستم تعویض سریع لنز: خیلی از عینک های موتورسواری امکان تعویض لنز رو دارن که برای شرایط نوری مختلف خیلی کاربردیه. این قابلیت توی عینک های معمولی نیست.

طراحی آیرودینامیک: شکل عینک طوری طراحی شده که مقاومت هوا رو کم کنه و باد رو به اطراف هدایت کنه، نه به داخل.

موقعیت های استفاده

موتورسواری شهری: برای رانندگی روزمره، عینک های سبک تر با تهویه خوب مناسبن. اینا معمولا کمتر حجیمن و راحت تر زیر کلاه جا میگیرن.

موتورسواری جاده ای: برای سفرهای طولانی، عینک هایی که پوشش UV بالا دارن و راحتن بهترن. بعضی ها حتی لنز فتوکرومیک دارن که با تغییر نور، رنگشون عوض میشه.

موتورسواری آفرود: عینک های کراسی که قبلا بهشون اشاره شد، نوع تخصصی عینک موتورسواری هستن با محافظت بسیار بالا.

موتورسواری شبانه: برای شب، عینک هایی با لنز شفاف یا زرد که کنتراست رو بالا میبرن، ضروری ان. عینک های معمولی این تنوع لنز رو ندارن.

استانداردها و گواهینامه ها

عینک موتورسواری باید استانداردهایی رو داشته باشه:

استاندارد ANSI Z87.1: مخصوص عینک های ایمنی که تحمل ضربه رو تضمین میکنه استاندارد EN166: استاندارد اروپایی برای حفاظت چشم استاندارد ISO 12312: برای محافظت در برابر اشعه خورشید

عینک های آفتابی معمولی هیچ کدوم از این استانداردها رو ندارن.

برندهای تخصصی عینک موتورسواری

برندهایی مثل Oakley، 100%، Fox Racing، Scott و Leatt همه عینک های تخصصی موتورسواری تولید میکنن که با برندهای عینک آفتابی یا ورزشی فرق دارن. این برندها سال ها روی نیازهای خاص موتورسواران تحقیق کردن و محصولاتشون رو بر این اساس طراحی کردن.

عینک موتورسواری یه تجهیز تخصصیه، نه فقط یه عینک معمولی. تفاوت هاش فقط توی ظاهر نیست، بلکه توی مواد، طراحی، عملکرد و سطح محافظته. اگه جدی موتورسواری میکنی، استفاده از عینک تخصصی موتورسواری نه یه لوکس، بلکه یه ضرورته.

بازدید : 9
يکشنبه 26 بهمن 1404 زمان : 14:00

زانو یکی از آسیب پذیرترین مفاصل بدنه، خصوصا برای موتورسواران. توی سقوط، برخورد یا حتی فشارهای مکرر، زانوها اولین قسمتی هستن که آسیب میبینن. زانو بند موتورسواری یه تجهیز حفاظتیه که از مفصل زانو در برابر ضربه، پیچ خوردگی و فشارهای جانبی محافظت میکنه. بیا ببینیم این تجهیز چطور کار میکنه و چرا برای موتورسواران مهمه.

زانو بند موتورسواری چطور کار میکنه؟

زانو بند موتورسواری از چند قسمت اصلی تشکیل شده که هرکدوم وظیفه خاصی دارن. قسمت اصلی یه فریم سخت یا نیمه سخته که از دو طرف زانو قرار میگیره و با مفصل مکانیکی به هم وصلن. این مفصل اجازه میده زانو به صورت طبیعی خم و راست بشه، ولی از حرکت های غیرطبیعی و خطرناک جلوگیری میکنه.

وقتی موتورسوار میفته یا ضربه ای به زانوش وارد میشه، فریم های سخت زانو بند انرژی ضربه رو جذب میکنن و پخش میکنن. همزمان، سیستم مفصلی زانو بند از خم شدن بیش از حد یا پیچ خوردگی جانبی زانو جلوگیری میکنه که یکی از شایع ترین آسیب های موتورسواریه.

برای خرید زانو بند موتور سواری به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتوموسوی مراجعه کنید.

تفاوت زانو بند با زانوپاد ساده

خیلی ها فکر میکنن زانوپادهای کافیه، ولی زانو بند موتورسواری با اونها خیلی فرق داره:

زانوپاد ساده: فقط یه لایه محافظ فومه که روی زانو قرار میگیره. از ساییدگی و ضربات سطحی محافظت میکنه ولی هیچ مکانیزمی برای جلوگیری از پیچ خوردگی یا شکستن نداره.

زانو بند موتورسواری: یه سیستم مکانیکی کامله که شامل فریم سخت، مفصل قابل تنظیم، بندهای محکم و سیستم جلوگیری از حرکات خطرناکه. وزنش بیشتره ولی محافظتش هم خیلی بالاتره.

انواع مفصل زانو بند

مهم ترین قسمت زانو بند، مفصلشه که تعیین میکنه چطور و تا چه حد زانو میتونه حرکت کنه:

مفصل تک محوره: ساده ترین نوع که فقط اجازه خم و راست شدن میده. برای موتورسواری شهری و تفریحی کافیه.

مفصل دو محوره: دو نقطه اتصال داره که حرکت طبیعی تر و راحت تری رو امکان پذیر میکنه. برای استفاده های طولانی مدت بهتره.

مفصل چهار محوره: پیشرفته ترین نوع که حرکت کاملا طبیعی زانو رو تقلید میکنه. توی مسابقات موتوکراس و اندورو استفاده میشه.

سیستم هایپراکستنشن: بعضی زانو بندها سیستمی دارن که از باز شدن بیش از حد زانو به سمت عقب جلوگیری میکنه. این سیستم برای جلوگیری از پارگی رباط صلیبی خیلی مهمه.

قسمت های مختلف زانو بند

فریم خارجی: معمولا از آلومینیوم، کربن فایبر یا پلاستیک مقاوم ساخته شده. این فریم ها دو طرف زانو قرار میگیرن و از استخون ها و رباط ها محافظت میکنن.

کاپ زانو: یه پوشش سخت که روی کاسه زانو قرار میگیره و از ضربه مستقیم محافظت میکنه. معمولا از پلاستیک ضدضربه یا کربن ساخته شده.

فوم داخلی: لایه های نرم که بین فریم سخت و پوست قرار میگیرن. این فوم ها هم راحتی ایجاد میکنن هم عرق رو جذب میکنن.

بندها: نوارهای کشسان یا چسبی که زانو بند رو دور پا محکم میکنن. معمولا چند بند دارن: یکی بالای زانو، یکی پایین زانو و یکی دور ساق پا.

پد ساق پا: بعضی زانو بندها یه پد اضافه برای محافظت از قسمت جلوی ساق پا هم دارن.

زانو بند موتور سواری

موقعیت های استفاده از زانو بند

موتورسواری آفرود و کراس: توی این نوع موتورسواری، زانو بند تقریبا ضروریه. پرش ها، برخوردها و سقوط های مکرر خطر آسیب به زانو رو خیلی بالا میبره.

موتورسواری اندورو: مسیرهای سنگلاخی و ناهموار باعث میشن که زانوها فشار زیادی رو تحمل کنن. زانو بند از فشار جانبی و ضربات محافظت میکنه.

موتورسواری شهری تهاجمی: موتورسوارهایی که توی شهر با سبک تهاجمی رانندگی میکنن، بهتره زانو بند استفاده کنن.

مسابقات سرعت: اگرچه توی مسابقات جاده ای کمتر دیده میشه، ولی بعضی مسابقه دهندها برای امنیت بیشتر استفاده میکنن.

بازگشت از آسیب: کسایی که قبلا آسیب زانو دیدن و میخوان دوباره موتورسواری کنن، استفاده از زانو بند خیلی کمک میکنه.

نکات مهم در انتخاب زانو بند

سایز مناسب: زانو بند باید دقیقا روی پات بشینه. برای تعیین سایز باید دور ران، دور زانو و دور ساق پا رو اندازه بگیری. هر برند جدول سایز خاص خودش رو داره.

نوع استفاده: اگه فقط شهری موتورسواری میکنی، زانو بندهای ساده تر کافین. ولی اگه آفرود میری یا مسابقه میدی، باید از مدل های حرفه ای استفاده کنی.

راحتی: زانو بند رو باید ساعت ها سرت باشه، پس راحتیش خیلی مهمه. حتما امتحانش کن و ببین آیا فشار زیادی میاره یا نه.

تنظیم پذیری: بعضی زانو بندها امکان تنظیم دامنه حرکت رو دارن. این ویژگی برای کسایی که آسیب دیدگی دارن خیلی مفیده.

وزن: زانو بندهای سنگین بعد از چند ساعت خسته کننده میشن. مدل های کربنی سبک ترن ولی گرونن.

برند معتبر: برندهایی مثل Alpinestars، Asterisk، EVS، Leatt و POD همه زانو بندهای باکیفیت تولید میکنن.

طرز صحیح پوشیدن زانو بند

  • اول شلوار موتورسواریت رو بپوش
  • زانو بند رو روی پا بکش تا کاسه زانو دقیقا توی کاپ زانو بند قرار بگیره
  • مفصل زانو بند باید دقیقا روی مفصل طبیعی زانوی خودت باشه
  • بند بالایی رو محکم ببند، ولی نه خیلی تنگ که خون رسانی رو قطع کنه
  • بند پایینی رو هم محکم کن
  • زانوت رو چند بار خم و راست کن ببین راحتی یا نه
  • اگه احساس کردی زانو بند میچرخه یا جابجا میشه، بندها رو سفت تر کن

نگهداری زانو بند

  • بعد از هر بار استفاده، گرد و خاک رو با یه دستمال مرطوب پاک کن
  • فوم های داخلی رو هر چند وقت یک بار با آب و صابون ملایم بشور
  • مفاصل رو هر از گاهی چک کن ببین شل نشدن
  • اگه بعد از سقوط یا ضربه جدی استفاده شده، حتما بررسی کن ترک یا شکستگی نداره
  • توی جای خشک و خنک نگهش دار، نه زیر آفتاب مستقیم

زانو بند موتورسواری یکی از اون تجهیزاتیه که شاید اول کمی گرون یا سنگین به نظر برسه، ولی وقتی یه بار آسیب زانو ببینی، میفهمی ارزش سرمایه گذاری روش رو داشته. زانوهای سالم برای راه رفتن، دویدن و زندگی عادی ضروری ان و هیچ قیمتی نمیتونه ارزش سلامتیشون رو داشته باشه.

بازدید : 9
يکشنبه 26 بهمن 1404 زمان : 10:23

یکی از مهم ترین قدم ها برای خرید کلاه کراسی، انتخاب سایز درسته. خیلی ها فکر میکنن کلاه فقط باید روی سر بشینه و تمام، ولی در واقعیت اگه سایز اشتباه انتخاب کنی، نه تنها راحت نیستی بلکه ایمنیت هم کاهش پیدا میکنه.

کلاهی که خیلی شل یا خیلی تنگه، توی لحظه سقوط ممکنه از سرت در بیاد یا اصلا محافظت درستی ارائه نده.

پس بیا ببینیم چطور باید سایز مناسب رو پیدا کنیم.

اندازه گیری دور سر

اولین قدم برای انتخاب سایز، اندازه گیری دقیق دور سره. برای این کار به یه متر نواری نیاز داری:

  • متر رو از بالاترین قسمت پیشونی (حدود ۲ سانتی بالاتر از ابرو) شروع کن
  • متر رو به صورت افقی دور سر بکش و از روی گوش ها رد کن
  • متر باید از برجسته ترین قسمت پشت سر رد بشه
  • عدد رو به سانتی متر یادداشت کن
  • برای اطمینان بیشتر، ۲ یا ۳ بار اندازه بگیر

برای خرید کلاه کراسی به فروشگاه اکسسوری موتور سیکلت موتوموسوی مراجعه کنید.

امتحان کردن کلاه

اندازه گیری با متر خوبه، ولی بهترین راه امتحان کردن خود کلاهه. وقتی کلاه رو میذاری سرت، باید به این نکات دقت کنی:

فشار یکنواخت: کلاه باید از تمام طرف ها به طور یکسان فشار بیاره. اگه فقط از یه قسمت فشار بیاد و قسمت دیگه شل باشه، یعنی سایز یا مدل مناسب نیست.

نقاط فشار: کلاه نباید روی نقاط خاصی مثل پیشونی، گیجگاه یا پشت سر فشار بیاره که درد ایجاد کنه. یه فشار ملایم و یکنواخت طبیعیه ولی درد نه.

حرکت همزمان: سرت رو به چپ و راست، بالا و پایین تکون بده. کلاه باید کاملا با سرت حرکت کنه و روی پوست نلغزه. اگه کلاه جابجا میشه یا میچرخه، یعنی شله.

تست پیشونی: پیشونیت رو چین بده. اگه کلاه سایزش درسته، وقتی پیشونیت رو چین میدی، کلاه هم حرکت میکنه. اگه کلاه تکون نخورد، یعنی خیلی شله.

مدت زمان امتحان: حداقل ۱۰ تا ۱۵ دقیقه کلاه رو سرت بذار و توی فروشگاه راه برو. بعضی کلاه ها اول راحتن ولی بعد از چند دقیقه شروع میکنن به فشار آوردن.

تفاوت در شکل سر

یه نکته مهم که خیلی ها بهش توجه نمیکنن اینه که سرهای آدم ها شکل های متفاوتی دارن. بعضی ها سر گرد دارن، بعضی ها کشیده، بعضی ها پهن. برندهای مختلف کلاه براساس شکل های متفاوت سر طراحی میکنن:

شکل گرد: برندهایی مثل Arai معمولا برای سرهای گردتر مناسبن.

شکل کشیده: برندهایی مثل Shoei و Bell برای سرهای کشیده تر بهتر میشینن.

شکل پهن: بعضی برندهای اروپایی برای سرهای پهن تر طراحی شدن.

پس اگه یه برند بهت نمیخوره، لزوما یعنی سایز اشتباهه نیست، شاید فقط شکل اون کلاه با شکل سرت سازگار نیست.

کلاه کراسی

چطور بفهمیم سایز درسته یا نه؟

علائم کلاه بزرگ:

  • وقتی سرت رو تکون میدی، کلاه جابجا میشه
  • میتونی کلاه رو به راحتی بدون باز کردن بند بکشی بالا
  • فاصله زیادی بین پیشونیت و فوم داخلی کلاهه
  • وقتی موتورسواری میکنی، باد کلاه رو تکون میده

علائم کلاه کوچک:

  • بعد از ۵ دقیقه احساس درد میکنی
  • پیشونیت قرمز میشه یا جای فشار روش میمونه
  • نمیتونی کلاه رو به راحتی سرت کنی
  • احساس میکنی سرت داره له میشه

علائم سایز درست:

  • فشار یکنواخت ولی راحت از همه طرف
  • هیچ نقطه دردناکی نیست
  • کلاه با سرت حرکت میکنه
  • بعد از ۱۵-۲۰ دقیقه هنوز راحتی

نکات مهم در انتخاب سایز

دوره شکست: کلاه های جدید معمولا اول کمی سفت ترن و بعد از چند بار استفاده فوم داخلیشون کمی نرم میشه و با شکل سرت فرم میگیره. پس اگه کلاه اول خیلی راحته، بعد از چند بار استفاده ممکنه شل بشه.

کلاه کراسی و کلاسیک: سایز کلاه کراسی ممکنه با سایز کلاه کلاسیک یا فول فیست فرق داشته باشه، چون طراحیشون متفاوته. پس اگه تا حالا کلاه دیگه ای داشتی، لزوما همون سایز برای کراسی مناسب نیست.

استفاده از کلاهک: اگه معمولا زیر کلاه کلاهک یا بالاکلاوا میذاری، حتما موقع امتحان کلاه اونا رو سرت داشته باش.

خرید آنلاین: اگه آنلاین خرید میکنی و امکان امتحان نداری، حتما از فروشگاهی بخر که امکان تعویض داشته باشه. بعضی فروشگاه ها مثل موتو موسوی امکان تعویض محصول رو طبق قوانینشون ارائه میدن.

سایز کودکان و نوجوانان

اگه میخوای برای کودک یا نوجوان کلاه بخری، چند نکته اضافه هست:

  • سر بچه ها سریع رشد میکنه، پس کلاه رو نباید خیلی بزرگ بخری
  • کلاه باید همون لحظه سایزش درست باشه، نه اینکه بگی بزرگ میشه میخوره
  • کلاه های مخصوص کودک سبک ترن و برای گردن های ضعیف تر طراحی شدن
  • حتما خود بچه امتحانش کنه و بگه راحته یا نه

تعویض فوم داخلی

بعضی کلاه های کراسی امکان تعویض یا تنظیم فوم داخلی رو دارن. اگه کلاه کمی بزرگه، میتونی فوم ضخیم تر بخری. اگه کمی کوچیکه، میتونی فوم نازک تر استفاده کنی. این ویژگی خیلی کمک میکنه که کلاه رو دقیق تر روی سرت تنظیم کنی.

جمع بندی

انتخاب سایز مناسب کلاه کراسی یکی از مهم ترین تصمیماته که باید با دقت بگیری. یه کلاه با سایز اشتباه میتونه هم ناراحت کننده باشه هم خطرناک. همیشه اول دور سرت رو دقیق اندازه بگیر، بعد حتما کلاه رو امتحان کن و حداقل ۱۵ دقیقه سرت بذار. یادت باشه که کلاه باید فشار یکنواخت بیاره ولی نقطه دردناکی نداشته باشه. و اگه یه برند بهت نمیخوره، لزوما مشکل از سایز نیست، شاید فقط شکل اون کلاه با شکل سرت سازگار نباشه.

بازدید : 19
شنبه 25 بهمن 1404 زمان : 14:20

دستکش موتور سواری یکی از تجهیزاتیه که توی انواع مختلف و برای کاربردهای متفاوت تولید میشه. هر نوع موتورسواری نیازمندی های خاص خودش رو داره و دستکش مناسب میتونه تفاوت زیادی توی راحتی، ایمنی و عملکرد ایجاد کنه. توی این مقاله قراره با انواع مختلف دستکش موتورسواری آشنا بشیم.

انواع دستکش موتورسواری بر اساس کاربرد

دستکش های موتورسواری به چند دسته اصلی تقسیم میشن که هرکدوم برای شرایط و نوع رانندگی خاصی طراحی شدن.

دستکش شهری: این دستکش ها برای رانندگی روزمره توی شهر طراحی شدن. معمولا از چرم نرم یا پارچه های فنی ساختن و تعادل خوبی بین محافظت و راحتی دارن. وزنشون سبکه و تهویه خوبی دارن. محافظ هاشون هم معمولا ساده ترن و فقط روی قسمت های حساس مثل بندهای انگشت و پشت دست قرار دارن.

دستکش مسابقه ای: این دستکش ها بالاترین سطح محافظت رو دارن. از چرم ضخیم کانگورو یا گاو ساخته میشن و محافظ های کربنی یا تیتانیومی روی تمام قسمت های حساس دارن. معمولا تا قسمتی از ساعد رو هم میپوشونن و سیستم های پیچیده ای برای جلوگیری از پیچ خوردن مچ دارن. قیمتشون خیلی بالاست ولی برای سرعت های زیاد ضروری ان.

دستکش کراس و آفرود: این دستکش ها سبک و انعطاف پذیرن چون موتورسوار کراس نیاز به حرکت آزاد انگشتان داره. معمولا از پارچه های مش و چرم مصنوعی ساختن تا تهویه بالایی داشته باشن. محافظ هاشون هم کمتره و بیشتر روی گریپ و راحتی تمرکز دارن.

دستکش تورینگ: برای سفرهای طولانی طراحی شدن. این دستکش ها راحتی بالایی دارن و معمولا لایه های ضدآب و گرم کننده هم دارن. محافظت متوسطی ارائه میدن ولی برای رانندگی چند ساعته خیلی مناسبن.

دستکش زمستانی: این دستکش ها لایه های عایق حرارتی دارن و معمولا ضدآبن. ضخامتشون بیشتره و ممکنه حس لمس رو کمی کاهش بدن، ولی برای موتورسواری توی هوای سرد ضروری ان.

دستکش تابستانی: خیلی سبک و با تهویه بالا. معمولا از پارچه های مش یا چرم سوراخ دار ساختن. محافظت کمتری دارن ولی برای هوای گرم راحتن.

جنس و مواد ساخت دستکش

جنس دستکش یکی از مهم ترین عواملی هست که روی کیفیت و عملکردش تأثیر میذاره:

چرم گاو: متداول ترین و مقرون به صرفه ترین نوع. مقاومت خوبی در برابر ساییدگی داره و دوام بالایی داره. کمی سفته ولی با استفاده نرم میشه.

چرم کانگورو: نازک ترین و مقاوم ترین نوع چرم. خیلی انعطاف پذیره و حس لمس عالی میده. معمولا توی دستکش های حرفه ای استفاده میشه و قیمتش بالاست.

چرم بز: نرم تر از چرم گاو و انعطاف پذیری خوبی داره. قیمتش متوسطه و برای دستکش های میان رده مناسبه.

پارچه های فنی: مواد سنتتیکی مثل کردورا یا کولسا که مقاومت بالایی در برابر ساییدگی دارن. این پارچه ها سبک ترن و تهویه بهتری نسبت به چرم دارن.

ترکیبی: بیشتر دستکش ها از ترکیب چرم و پارچه استفاده میکنن. مثلا کف دست چرمه برای مقاومت و پشت دست پارچه ای برای تهویه.

دستمش موتور سواری

سیستم های محافظتی دستکش

دستکش های موتورسواری از سیستم های محافظتی مختلفی استفاده میکنن:

محافظ بندهای انگشت: معمولا از پلاستیک سخت یا کربن فایبر ساختن و روی هر بند انگشت قرار میگیرن. از خم شدن بیش از حد یا شکستن بندها جلوگیری میکنن.

محافظ پشت دست: یه قطعه سخت که روی استخون های پشت دست قرار میگیره و از له شدن یا شکستنشون جلوگیری میکنه.

اسلایدر کف دست: قطعات کوچکی از پلاستیک یا کربن که روی کف دست نصبن. وقتی دستت روی زمین می خوره، باعث میشن بلغزی نه اینکه بچسبی و دستت بپیچه.

محافظ مچ: بعضی دستکش ها یه قسمت سفت دور مچ دارن که از پیچ خوردگی جلوگیری میکنه. مدل های پیشرفته تر حتی محافظ بلند دارن که تا ساعد رو هم میپوشونن.

پد ژل یا فوم: لایه های جاذب انرژی که زیر محافظ های سخت قرار میگیرن و راحتی بیشتری ایجاد میکنن.

ویژگی های مهم دستکش موتورسواری

وقتی دستکش انتخاب میکنی، باید به این ویژگی ها دقت کنی:

سازگاری با صفحه لمسی: خیلی از دستکش های جدید انگشتانی دارن که با صفحه لمسی گوشی کار میکنن. این ویژگی خیلی کاربردیه چون دیگه نیازی نیست برای استفاده از گوشی دستکشت رو دربیاری.

ضدآب بودن: اگه توی فصل های مختلف موتورسواری میکنی، دستکش ضدآب خیلی کارآمده. بعضی دستکش ها غشای ضدآب داخلی دارن مثل Gore-Tex که هم آب رو نمیذارن وارد بشه هم تنفس پوست رو حفظ میکنن.

تهویه: برای موتورسواری توی هوای گرم، سیستم تهویه خیلی مهمه. دستکش های تابستانی منافذ زیادی دارن یا از پارچه های مش ساختن.

عایق حرارتی: دستکش های زمستانی باید لایه های عایق داشته باشن. بعضی ها حتی سیستم گرم کننده برقی دارن که با باتری موتور وصل میشن.

بند مچ محکم: سیستم بستن مچ باید محکم باشه تا دستکش توی سرعت بالا یا هنگام سقوط از دست در نیاد. بعضی دستکش ها یه بند دارن، بعضی ها دوتا.

نکات انتخاب دستکش مناسب

سایز درست: دستکش باید دقیقا روی دستت بشینه. وقتی مشت میکنی نباید احساس فشار زیادی بکنی، ولی نباید شلم باشه که محافظ ها سر جاشون نباشن.

نوع موتورسواری: بسته به اینکه شهری موتورسواری میکنی، مسابقه میدی یا آفرود میری، نوع دستکشت فرق میکنه.

فصل استفاده: اگه فقط توی تابستون موتورسواری میکنی، نیازی به دستکش ضخیم زمستانی نداری. بهتره بسته به فصل دستکش مناسب داشته باشی.

برند معتبر: همیشه از برندهای شناخته شده خرید کن. برندهایی مثل Alpinestars، Dainese، Rev'it، Fox Racing و Held همه کیفیت خوبی دارن.

نگهداری دستکش موتورسواری

برای اینکه دستکشت عمر بیشتری داشته باشه:

  • بعد از هر بار استفاده اگه عرق کردی، دستکش رو بذار توی جای هوادار خشک بشه
  • دستکش های چرمی رو هر چند وقت یک بار با کرم مخصوص چرم تغذیه کن
  • اگه دستکش خیس شد، توی سایه خشکش کن نه جلوی بخاری یا آفتاب
  • دستکش های پارچه ای رو میشه با دست و آب سرد شست، ولی چرمی ها رو نشور
  • محافظ ها رو هر چند وقت یک بار چک کن ببین ترک یا شکستگی ندارن

دستکش موتورسواری یه سرمایه گذاری برای ایمنیته، نه فقط یه لوازم جانبی. دست های سالم برای کنترل موتور و زندگی روزمره خیلی مهمن و یه دستکش خوب میتونه از آسیب های جدی جلوگیری کنه.

خرید دستکش موتورسواری از موتو موسوی

اگه دنبال خرید دستکش موتورسواری باکیفیت و اصل هستی، موتو موسوی می تونه بهترین انتخاب برات باشه. تمام دستکش ها با ضمانت اصالت کالا عرضه میشن و تیم مشاوره در دسترسه تا بر اساس نوع موتور، سبک رانندگی و بودجه ات، بهترین مدل رو پیشنهاد بده. واردات مستقیم و بدون واسطه از چین و برندهای معتبر دنیا، باعث شده قیمت ها منصفانه و کیفیت تضمین شده باشه. برای سفارش های بالای ۸۵۰ هزار تومان ارسال رایگانه و در سریع ترین زمان ممکن کالا ارسال میشه.

بازدید : 16
پنجشنبه 23 بهمن 1404 زمان : 13:39

کلاه کاسکت کراسی یکی از مهم ترین و تخصصی ترین تجهیزات ایمنی برای موتورسواران آفرود، موتوکراس و اندوروئه. این کلاه با کلاه های معمولی موتورسواری خیلی فرق داره و ویژگی های خاصی داره که برای شرایط سخت و ناهموار طراحی شده. توی این مقاله قراره با جزئیات این نوع کلاه آشنا بشیم.

کلاه کاسکت کراسی چیه و چرا متفاوته؟

کلاه کاسکت کراسی یا همون Off-road Helmet، یه کلاه تمام صورت مخصوص موتورسواری روی مسیرهای خاکی، سنگلاخی و ناهمواره. این کلاه سه ویژگی اصلی داره که اونو از کلاه های معمولی جدا میکنه: چانه بند بلند و برجسته، قسمت دهان باز بدون شیلد، و سیستم تهویه قوی.

دلیل این طراحی خاص اینه که موتورسوار کراس توی شرایط سخت تری نسبت به موتورسواری شهری فعالیت میکنه. گرد و خاک زیاد، حرکات پرتنش بدنی، نیاز به تنفس بیشتر و استفاده از عینک کراسی همه باعث شده که این کلاه طراحی منحصر به فردی داشته باشه.

برای خرید کلاه کاسکت کراسی به فروشگاه اینترنتی موتوموسوی مراجعه کنید.

چرا کلاه کراسی شیلد نداره؟

یکی از بارزترین تفاوت ها اینه که کلاه کراسی شیشه محافظ جلوی صورت نداره. این کار چند دلیل داره:

استفاده از عینک کراسی: موتورسوارهای کراس از عینک های مخصوص استفاده میکنن که سیستم تهویه و محافظت بهتری در برابر گرد و خاک دارن. این عینک ها امکان تعویض سریع لنز یا سیستم هایی مثل Roll-Off رو دارن که توی شیلدهای ثابت امکان پذیر نیست.

تهویه بهتر: موتورسواری آفرود یه فعالیت پرتحرک و خسته کننده ست. موتورسوار توی پیچ ها و پرش ها مدام بدنش رو جابجا میکنه و نیاز به تنفس آزاد و جریان هوای زیادی داره. شیلد بسته باعث بخار گرفتن و کاهش جریان هوا میشه.

وزن کمتر: حذف شیلد و مکانیزم بازشوش باعث میشه کلاه سبک تر بشه که برای یه موتورسوار کراس که ساعت ها روی موتور تمرین میکنه، خیلی مهمه.

قسمت های مختلف کلاه کراسی

پوسته بیرونی: از موادی مثل پلی کربنات، فایبرگلاس یا کامپوزیت کربن ساخته میشه. این پوسته باید ضربه رو جذب کنه و از نفوذ اجسام تیز به داخل جلوگیری کنه.

لایه جاذب انرژی: یه لایه فوم ویژه که معمولا از EPS یا EPP ساخته شده و وظیفه اش جذب انرژی ضربه و کاهش شتاب وارد شده به مغزه. این لایه فقط یک بار قابل استفاده ست و بعد از هر ضربه جدی باید کلاه رو عوض کنی.

چانه بند: قسمت جلوی کلاه که خیلی بلند و برجسته ست. این طراحی چند فایده داره: اول اینکه فاصله بین دهان و لبه کلاه رو زیاد میکنه تا هوای بیشتری وارد بشه، دوم اینکه در صورت برخورد، چانه و دندونا رو محافظت میکنه.

منافذ تهویه: کلاه کراسی تعداد زیادی منفذ هوا داره، هم جلو، هم بالا و هم عقب. این منافذ جریان هوا رو توی کلاه به گردش در میارن و از گرم شدن بیش از حد سر جلوگیری میکنن.

قسمت داخلی قابل شستشو: معمولا فومه داخلی کلاه قابل جداسازی و شستشوئه. چون موتورسواری کراس یه فعالیت پرعرقه، این ویژگی خیلی مهمه.

بند زیر چانه: سیستم بستن کلاه که باید محکم و ایمن باشه. بعضی کلاه ها سیستم Double-D دارن که امن ترینه، بعضی ها سگک ساده دارن که راحت تره ولی کمی کم امنیت تره.

کلاه کاسکت کراسی

انواع پوسته و مواد ساخت

پلی کربنات: ارزون ترین و سنگین ترین نوع. برای موتورسوارهای مبتدی یا استفاده تفریحی مناسبه. ضربه رو خوب جذب میکنه ولی عمرش کمتره.

فایبرگلاس: حد وسط از نظر قیمت و وزن. مقاومت خوبی در برابر ضربه داره و برای اکثر موتورسواران کافیه. خیلی از کلاه های میان رده از این جنس ساختن.

کامپوزیت کربن: سبک ترین و مقاوم ترین نوع. برای موتورسواران حرفه ای و مسابقه ای. قیمتش خیلی بالاست ولی وزن کمش باعث میشه خستگی گردن کمتر بشه.

ترکیبی: بعضی برندها از ترکیب چند ماده استفاده میکنن تا هم وزن رو کم کنن هم قیمت رو منطقی نگه دارن.

سایزبندی و انتخاب سایز مناسب

یکی از مهم ترین نکات در خرید کلاه، انتخاب سایز درسته. کلاه کراسی باید دقیقا روی سرت بشینه:

  • اندازه گیری دور سر: با یه متر نواری دور سرت رو از بالاترین قسمت پیشونی و پشت سر اندازه بگیر
  • امتحان کردن: حتما قبل خرید کلاه رو امتحان کن. وقتی کلاه رو میذاری سرت، باید احساس فشار یکنواخت از همه طرف بشه
  • تست حرکت: سرت رو تکون بده. کلاه باید با سرت حرکت کنه و نباید روی پوست سرت بلغزه
  • بند زیر چانه: فقط یه انگشت باید بین بند و چونه ات فاصله باشه

معمولا سایزها از XS تا XXL موجودن و هر برند سایزبندی خاص خودش رو داره. پس حتما سایزبندی اون برند خاص رو چک کن.

برندهای معروف کلاه کراسی

Fox Racing: یکی از محبوب ترین برندها بین موتورسوارهای کراس. مدل های V1، V2 و V3 ازش معروفن. طراحی های جذاب و تهویه خوب داره.

Bell: برند قدیمی و معتبر آمریکایی. مدل Moto-9 ازش برای مسابقات حرفه ای استفاده میشه. استانداردهای ایمنی بالایی داره.

Shoei: برند ژاپنی که کیفیت ساختش عالیه. مدل VFX-WR ازش خیلی معروفه. گرونه ولی دوام بالایی داره.

Arai: یکی دیگه از برندهای ژاپنی که کلاه هاش دست ساز و باکیفیتن. مدل VX-Pro4 ازش پرطرفداره.

O'Neal: گزینه خوب با قیمت مناسب تر. برای موتورسوارهای مبتدی یا کسایی که بودجه محدود دارن، انتخاب خوبیه.

Leatt: برند معروف به تجهیزات ایمنی که کلاه هاش هم استاندارد بالایی دارن. سیستم ایمنی 360 Turbine ازش خیلی پیشرفته ست.

استانداردهای ایمنی

کلاه های کراسی باید استانداردهای ایمنی خاصی رو داشته باشن:

DOT: استاندارد آمریکایی که حداقل ایمنی رو تأیید میکنه ECE: استاندارد اروپایی که سخت گیری بیشتری داره SNELL: استاندارد داوطلبانه که بالاترین سطح ایمنی رو تضمین میکنه

همیشه کلاهی بگیر که حداقل استاندارد DOT یا ECE رو داشته باشه. کلاه های بدون استاندارد ممکنه ارزون باشن ولی حفاظت واقعی ارائه ندن.

نگهداری و نکات مهم

  • بعد از هر بار استفاده، قسمت داخلی رو با یه دستمال مرطوب پاک کن
  • فوم داخلی رو هر چند وقت یک بار با آب ولرم و صابون ملایم بشور
  • پوسته بیرونی رو از مواد شیمیایی تند دور نگه دار
  • کلاه رو توی جای خنک و خشک نگهداری کن، نه زیر آفتاب مستقیم
  • بعد از هر سقوط یا ضربه جدی، حتی اگه خرابی ظاهری نداره، کلاه رو عوض کن
  • عمر مفید کلاه حدود ۵ ساله، بعدش حتی بدون ضربه باید عوضش کنی

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
لینک دوستان
آمار سایت
  • کل مطالب : 82
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 49
  • بازدید کننده امروز : 0
  • باردید دیروز : 0
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 50
  • بازدید ماه : 50
  • بازدید سال : 439
  • بازدید کلی : 705
  • <
    پیوندهای روزانه
    آرشیو
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی